Allah Teâlâ yüce kitabın iman edenlerin kalbine bir şifa olarak indirmiştir (lsrâ 17/82). Kur’ân-ı Hakim, öyle yüksek ilim, hikmet, edep ve ölçüler içerir ki onları içine sindiren her kalp şifa ve safa bulur. Onu inkâr veya ihmal edenlerin ise kalbi kurur. Kalbi kuruyan insan manen ölür, bu durumda âlem için onun yokluğu varlığından daha hayrılı olur.
Kur’ân-ı Kerîm, hadiste belirtildiği gibi, bir ucu Rabbimiz’de, bir ucu bizde olan, kendisine yapışanı Allah’a ulaştıran, iman ve amel edene dünyada şeref, ahirette saadet temin eden nurlu, kutlu, tatlı bir kitaptır (lsrâ 17/9).
Kur’ân-ı Kerîm, kendisini inkâr ve ihmal eden için ise bir hasret ve pişmanlıktır (lsrâ 17/10; Hâkka 69/50).
Kur’ân-ı Kerîm, hak yolda insanların önünde en emin rehberdir. Kıyamete kadar gelecek bütün insanların iç ve dış terbiyesini, sosyal düzenini, huzur ve saadetini sağlayacak ilâhi kaynaktır.
Mucize, “insanı âciz bırakan, taklit edilemeyen” demektir. Kur’ân-ı Kerîm, mucizedir. Gelişi, inişi, okunuşu, haberleri, ilimleri, insanlığa verdiği terbiyesi ile mucizedir. İnsanlar onun bir âyetinin benzerini getirmekten âcizdir. Bu konuda Kur’an açıkça meydan okumuştur. Bütün inkârcı insan ve cinleri, Kur’an’ın benzerini getirmeye çağırmıştır. (Bakara 2/23-24; Hûd n/13-14; Urâ 17/88). Şimdiye kadar bunu başaran olmamıştır, bundan sonra da olmayacaktr. Kur’an’ın nasıl mucize olduğunu halkın bu şekilde bilmesi yeterlidir. Şunu da hatrlatmak gerekir:
Kur’ân-ı Kerîm’in içinde bir kelime olsun insan sözü mevcut değildir. Onu getiren meleğin ve tebliğ eden peygamberin bir katkısı, eklemesi, çıkarması, değiştirmesi, müdahalesi olmamıştır. Kuranı Kerim
Kur’ân- Kerîm Arapça olarak indirilmiştir. Bizlere hem sözlü hem yazılı şekilde, tevâtür yoluyla, tam bir emniyet içinde nakledilmiştir. O, nesilden nesile hiçbir değişikliğe uğramadan, ilk indiği şekilde sonraki insanlara intikal etmiş tek kitaptır. Bu intikal bir kişi veya birkaç kişi tarafından değil, büyük kitleler tarafndan yapılmıştır. Kuranı Kerim