BİRİNCİ BÖLÜM – İTİKADA) Din Nedir?
B) Dine Olan İhtiyaç
C) Dinin Kaynağı
D) İlahi Dinler ve Özellikleri
E) İslam Dini ve Diğer Semavi Dinler
İslam Dininin Özellikleri
1. İslam Dini Son Dindir
2. İslam Dininin Değişmeyen Esasları Vardır
3. İslam Evrensel Bir Dindir
Kur’ân-ı Kerim İnsanın Aynasıdır;
Yüce Allah’ın kitabı, insanın aslını gösteren bir aynadır. Herkes onunla kalbini görür, nefsini tanır, aklını ölçer, sıfatlarını seyreder, ahlâkını kontrol eder, hangi sınıfa girdiğini tesbit eder. Bu ilâhi ayna yanılmaz, yanıltmaz, aldatmaz; o nasıl gösterirse, ne derse öyledir. Buna göre herkes kendisini çek etmeli, haline çeki düzen vermelidir. Vermelidir ki Cenâb- Hakk’ın huzuruna yüz ak çıkanlardan olsun. Bu sebeple Kur’ân-ı Kerim İnsanın Aynasıdır.
Kur’ân-ı Kerîm, kâinatın ve özellikle insanlığın ruhudur, canıdır, kuvvetidir, nefesidir, âlemin ayakta durması için en büyük garantidir.
Kur’ân-ı Kerim elimizde, dilimizde ve gönlümüzde bulunduğu sürece kıyamet kopmayacaktır. Onunla amel edildiği sürece, şahıs ve milletlerin de düzeni yıkılmaz, huzuru bozulmaz. Onunla öğretilen ilâhî dostluk ve ahlâk terkedilince, ortada insan ve insanlık diye bir ey kalmaz. Belki dünya şekil olarak ayakta durur, fakat yüce Rabb’inin dostluk ve terbiyesinden kaçan insan, ruh depremi yaşar, maneviyatı altüst olur, değerleri kaybolur, hakiki insanlıktan çkar, dengesi bozulur, et ve kemikten ibaret bir varlık olarak ortada kalır. Bu kimsenin günah karanlığı içinde dünyası karardığı gibi Allah korusun, ebedî hayatı da gazap ve azap içinde kalır.
Allah Teâlâ yüce kitabın iman edenlerin kalbine bir şifa olarak indirmiştir (lsrâ 17/82). Kur’ân-ı Hakim, öyle yüksek ilim, hikmet, edep ve ölçüler içerir ki onları içine sindiren her kalp şifa ve safa bulur. Onu inkâr veya ihmal edenlerin ise kalbi kurur. Kalbi kuruyan insan manen ölür, bu durumda âlem için onun yokluğu varlığından daha hayrılı olur.
Kur’ân-ı Kerîm, hadiste belirtildiği gibi, bir ucu Rabbimiz’de, bir ucu bizde olan, kendisine yapışanı Allah’a ulaştıran, iman ve amel edene dünyada şeref, ahirette saadet temin eden nurlu, kutlu, tatlı bir kitaptır (lsrâ 17/9).
Kur’ân-ı Kerîm, kendisini inkâr ve ihmal eden için ise bir hasret ve pişmanlıktır (lsrâ 17/10; Hâkka 69/50).