Ölüyü Son Bir Kez Öpmek
Ölen bir mümini, defnedilmeden önce son bir kez öpmek câizdir. Hz. Aişe [radıyallahu anhâ] demiştir ki: “Resülullah [sallallahu aleyhi vesellem] vefat etmiş olan Osman b. Maz‘ûn’un [radıyallahu anh] yanına girdi, yüzünü açtı, sonra onu öptü ve ağladı. Hatta ben göz yaşlarının yanağına akmakta olduğunu gördüm.” (Ebû Davud, Cenâiz, 36.)
Hz. Ebü Bekir de [radıyallahu anh], Peygamber Efendimiz vefat ettiğinde mübarek yüzünü öpmüştü. (İbn Mâce, Cenâiz, 7; Tirmîzî, Cenâiz, 14.)
Kocası vefat eden kadının durumuna gelince: O, kocasının arkasından hem
Dinimiz, ölenin ardından, yanaklarını, yüzünü, dizlerini döverek,
Definden önce veya sonra ölüye ağlamak ittifakla câizdir.
Muâz b. Cebel’den [radıyallahu anh] gelen bir rivayette şöyle anlatmıştır: “Bir oğlum vardı ve ölmüştü. Resülullah [sallallahu aleyhi vesellem] bana bir mektup gönderdi; şöyle diyordu: