Cenazelerin tekfin ve teçhiz işlemlerinin önemini belirten Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir hadis-i şerifinde şöyle buyurmuştur.
“Kim (vefat etmiş bir mümin için) mezar kazarsa, Allah ona cennette bir köşk bina eder. Kim bir cenazeyi yıkarsa annesinden doğduğu günkü gibi tüm günahlarından arınır. Kim bir ölüyü kefenlerse Allah ona cennet elbiselerinden bir elbise giydirir. Kim yaşlı mahzun bir kimseye tâziyede (başsağlığı) bulunursa,
3. Ağzı Kapatılır, Gözler Yumulur, Örtü Çekilir
Hasta vefat edince ağzı kapatılır. Bir bez ile çenesi başından bağlanır. Gözleri yumulur. Eller yan tarafına getirilir. Karnının şişmemesi için üzerine demir ve benzeri bir cisim konulabilir. Bunu yaparken şu dua okunabilir:
“Allah’ın ismiyle ‘ve Resülullah’ın milleti (dini) üzerinde olsun. Allahım, onun işini kolaylaştır, bundan sonrasını ona kolay eyle. Ve sana kavuşmakla kendisini bahtiyar kıl. Varacağı yeri (ahireti) çıktığı yerden (dünyadan) daha hayırlı eyle!”
2. Kıbleye Çevirmelidir
Ölüm halindeki kişiyi sağ yanına yatırıp kıbleye döndürmelidir. Çünkü Hz. Peygamber, Beytullah için, “Ölü ve dirilerinizin kıblesidir” (Ebû Davud, Vesâyâ,10.) buyurmuştur. Hz. Fâtıma da [radıyallahu anhâ] vefat etmeden birkaç dakika önce, Ümmü Selmâ’ya [radıyallahu anhâ], “Beni kıbleye çevir” demiştir.
Cenaze için yapılan hazırlıkların tümüne “teçhiz”, kefenlenmesine “tekfin”, kabre konulmasına da “defin” denir. Buna göre, ölen bir Müslümanı yıkamak, kefenlemek, cenaze namazını kılıp dua etmek ve
Son nefesini vermiş olan Müslümana yapılacak ilk hizmet, “İnnâ lillahi ve innâ ileyhi râciün” dedikten sonra durumun derhal yakınlarına, komşulara ve ilgili mercilere bildirilmesidir. Ölüm olayı gerçekleştikten sonra bunu, çevreye ve ölünün sevenlerine, ev sahiplerine, cenazenin çabuk kaldırılmasını, namazın kalabalık bir topluluk tarafından kılınmasını sağlamak ve insanlara ölümü hatırlatması açısından duyurulmasında bir sakınca yoktur. Hanefî ve Şâfiî mezheplerine göre aşırı olmadıkça müstehaptır.