Defin esnasında şu yedi sûreyi ve bu duayı okumak müstehabdır. Bu sûreleri hasta üzerine okumak da müstehabdır. Bu yedi sûre, Fâtiha, Muavvizeteyn (Kul eûzüler), İhlâs, İzâ câe, Kul yâ eyyühel kâfirûn ve İnnâ enzelnâhü sûreleridir. Düâ ise şudur:
İnsan, bu dünyada kalmak için yaratılmadı. Ölüm bir köprü gibidir. Sevgiliyi sevgiliye kavuşturur. Ölmek, felaket değildir. Öldükten sonra başına gelecekleri bilmemek felakettir. Ölülere, duâ ile, istiğfâr etmekle, onun için sadaka vermekle yardım etmek, imdâdlarına yetişmek lâzımdır. Ne yapılacaksa biran önce yapılmalıdır.
Kabir Azabından Kurtulmak İçin Dua Hazreti Ali (R.A.) Resulullah (S.A.V.)e gelerek; Ey Allah’ın Resulü! Bir kimse kabir azabından nasıl kurtulur?” diye sordu. Resulullah Efemdimiz de buyurdu ki; “Üç şey ile kurtulurlar” (Farz namazlardan sonra) Ayetel Kürsi’yi okumakla. Her gün 100 kere İhlâs suresini okumayı adet edinmekle. Perşembeyi cumaya bağlayan gece iki rekat namaz kılıp, Fatiha’dan … Devamını oku
Definden önce veya sonra ölüye ağlamak ittifakla câizdir. Ancak sesi yükseltmemek, çirkin sözler söylememek ve ağıt yakmamak gerekir.
Oğlu İbrahim vefat ettiği zaman Resülullah [sallallahu aleyhi vesellem] ağlamış ve gözlerinden yaşlar akmıştı. Bunu gören Abdurrahman [radıyallahu anlı],
– Yâ Resûlallah! Sizde mi ağlıyorsunuz! Halbuki siz ölenin ardından ağlamayı yasaklamamış mıydınız, dedi. Resûl-‘i Ekrem [sallallahu aleyhi vesellem] dedi ki:
Genel olarak kabirleri ziyaret etmek erkekler için müstehab olup, kadınlar için caizdir. Salih kimselerin, anne, baba ve yakın akrabanın kabirlerini ziyaret etmek mendup sayılmıştır. Kadınların kabirleri ziyaret etmesi, bağırıp çağırma, saçını başını yolma ve kabirlere aşırı saygı gibi bir fıtne korkusu olmadığı zaman mümkün ve caizdir. Çünkü Hz. Peygamber, çocuğunun kabri başında ağlamakta olan bir kadına sabır tavsiye etmiş, onu ziyaretten alıkoymamıştır (Buhârî, Cenâiz, 7, Ahkâm, ll; Müslim, Cenâiz, 15). Diğer yandan Hz. Âîşe`nin de kardeşi Abdurrahman b. Ebi Bekr`in kabrini ziyaret ettiği nakledilir (Tirmizi, Cenâiz, 61).