2. Kıbleye Çevirmelidir
Ölüm halindeki kişiyi sağ yanına yatırıp kıbleye döndürmelidir. Çünkü Hz. Peygamber, Beytullah için, “Ölü ve dirilerinizin kıblesidir” (Ebû Davud, Vesâyâ,10.) buyurmuştur. Hz. Fâtıma da [radıyallahu anhâ] vefat etmeden birkaç dakika önce, Ümmü Selmâ’ya [radıyallahu anhâ], “Beni kıbleye çevir” demiştir.
Cenaze için yapılan hazırlıkların tümüne “teçhiz”, kefenlenmesine “tekfin”, kabre konulmasına da “defin” denir. Buna göre, ölen bir Müslümanı yıkamak, kefenlemek, cenaze namazını kılıp dua etmek ve
Son nefesini vermiş olan Müslümana yapılacak ilk hizmet, “İnnâ lillahi ve innâ ileyhi râciün” dedikten sonra durumun derhal yakınlarına, komşulara ve ilgili mercilere bildirilmesidir. Ölüm olayı gerçekleştikten sonra bunu, çevreye ve ölünün sevenlerine, ev sahiplerine, cenazenin çabuk kaldırılmasını, namazın kalabalık bir topluluk tarafından kılınmasını sağlamak ve insanlara ölümü hatırlatması açısından duyurulmasında bir sakınca yoktur. Hanefî ve Şâfiî mezheplerine göre aşırı olmadıkça müstehaptır.
Ölen bir mümini, defnedilmeden önce son bir kez öpmek câizdir. Hz. Aişe [radıyallahu anhâ] demiştir ki: “Resülullah [sallallahu aleyhi vesellem] vefat etmiş olan Osman b. Maz‘ûn’un [radıyallahu anh] yanına girdi, yüzünü açtı, sonra onu öptü ve ağladı. Hatta ben göz yaşlarının yanağına akmakta olduğunu gördüm.” (Ebû Davud, Cenâiz, 36.)
Hz. Ebü Bekir de [radıyallahu anh], Peygamber Efendimiz vefat ettiğinde mübarek yüzünü öpmüştü. (İbn Mâce, Cenâiz, 7; Tirmîzî, Cenâiz, 14.)
Dinimiz, ölenin ardından, yanaklarını, yüzünü, dizlerini döverek, avaz avaz bağırarak yaka paça ve elbiseleri yırtarak, yüzünü, gözünü tırmalayarak, saçını başını yolarak ağlamayı, siyah elbiseler giyerek ve tıraş olmayarak yas tutmayı haram kılmıştır. Bu tür davranışlar ilâhî takdire rıza göstermemek ve Allah’tan şikâyetçi olmak manasına geldiği gibi, yaşayan insanları ve hatta ölenin ruhunu da rahatsız edeceği bildirilmiştir.