Ahirete İman: Canlılar doğar, yaşar ve ölür. Ancak ölüm bir son değildir. Çünkü ölümden sonra yeni ve farklı bir hayat başlar. Bu hayata “âhiret hayatı” denir. Ahiret hayatı, dünyada yaptığımız iyi ya da kötü tüm işlerin karşılığını alacağımız yerdir. Allah’a inanan ve iyi işler yapanlar, âhirette cennete gireceklerdir. Orada insanın canının istediği her türlü güzellik vardır. Allah’a ve âhiret hayatına inanmayanlar, kötülükle ömür geçirenler ise cehennemde cezalandırılacaklardır.
Kitaplara İman: Bizi çok seven Rabbimiz, dünyada da âhirette de mutlu olmamızı ister. Bize mutlu olmanın yollarını öğreten kitapları da bu sebeple göndermiştir. Allah’ın emir ve yasaklarından oluşan, bize geçmişimizi ve öldükten sonra yaşayacaklarımızı anlatan bu kitaplara “ilâhî kitaplar” denir.
Allah Teâlâ yüce kitabın iman edenlerin kalbine bir şifa olarak indirmiştir (lsrâ 17/82). Kur’ân-ı Hakim, öyle yüksek ilim, hikmet, edep ve ölçüler içerir ki onları içine sindiren her kalp şifa ve safa bulur. Onu inkâr veya ihmal edenlerin ise kalbi kurur. Kalbi kuruyan insan manen ölür, bu durumda âlem için onun yokluğu varlığından daha hayrılı olur.
Kur’ân-ı Kerîm, hadiste belirtildiği gibi, bir ucu Rabbimiz’de, bir ucu bizde olan, kendisine yapışanı Allah’a ulaştıran, iman ve amel edene dünyada şeref, ahirette saadet temin eden nurlu, kutlu, tatlı bir kitaptır (lsrâ 17/9).
Kur’ân-ı Kerîm, kendisini inkâr ve ihmal eden için ise bir hasret ve pişmanlıktır (lsrâ 17/10; Hâkka 69/50).
Mucize, “insanı âciz bırakan, taklit edilemeyen” demektir. Kur’ân-ı Kerîm, mucizedir. Gelişi, inişi, okunuşu, haberleri, ilimleri, insanlığa verdiği terbiyesi ile mucizedir. İnsanlar onun bir âyetinin benzerini getirmekten âcizdir. Bu konuda Kur’an açıkça meydan okumuştur. Bütün inkârcı insan ve cinleri, Kur’an’ın benzerini getirmeye çağırmıştır. (Bakara 2/23-24; Hûd n/13-14; Urâ 17/88). Şimdiye kadar bunu başaran olmamıştır, bundan sonra da olmayacaktr. Kur’an’ın nasıl mucize olduğunu halkın bu şekilde bilmesi yeterlidir. Şunu da hatrlatmak gerekir: